Upadłość przedsiębiorstwa

Zakładając przedsiębiorstwo należy brać pod uwagę ewentualne ryzyko ogłoszenia upadłości. Czyli sytuację, w której przedsiębiorstwo przestało być rentowne i nie jest w stanie pokryć swoich zobowiązań finansowych, w skutek czego staje się niewypłacalne. Postępowanie upadłościowe, należy prowadzić w taki sposób, aby roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone w jak największym stopniu, przy jednoczesnej staranności o utrzymanie dotychczasowego przedsiębiorstwa. Podczas omawianego postępowania wszyscy wierzyciele wspólnie mogą dochodzić  swoich roszczeń – jest to główna różnica w stosunku do postępowania egzekucyjnego, które wszczyna się na rzecz jednego wierzyciela.

Do wszczęcia postępowania upadłościowego wymagany jest wniosek, który może zostać złożony przez podmioty wskazane w ustawie. Prawo upadłościowe i naprawcze, które reguluje tę kwestię, umożliwia ogłoszenie upadłości co do zasady każdemu przedsiębiorcy: od jednoosobowej działalności gospodarczej po wielką korporację. Ponadto prawo to dotyczy spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, spółek akcyjnych nieprowadzących działalności gospodarczej, wspólników osobowych spółek handlowych i wspólników spółki partnerskiej. Poza tym wniosek o ogłoszenie upadłości firmy może także złożyć jej wierzyciel, o ile wyczerpał już wszelkie możliwości polubownego dochodzenia swoich wierzytelności i chce mieć udział w masie upadłościowej dłużnika.

Warto zaznaczyć, że jeśli u przedsiębiorcy wystąpią problemy finansowe, czy to osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, czy to spółka prawa handlowego, jest zobowiązana ogłosić upadłość. Możliwość ogłoszenia upadłości dotyczy jedynie konsumentów w ramach tzw. upadłości konsumenckiej.

Niewypłacalność przedsiębiorcy jest podstawową przesłanką ogłoszenia upadłości

O niewypłacalności mówimy wtedy gdy przedsiębiorstwo straci zdolność do regulowania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych–  tzw. niewypłacalność płynnościowa. W celu ustalenia, od kiedy podmiot staje się niewypłacalny, ustawodawca przyjął domniemanie, zgodnie z którym za niewypłacalnego uznaje się dłużnika, który utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące.

W związku z powyższym istotną kwestią jest wyjaśnienie kiedy tak naprawdę niewypłacalność powstaje, dlatego warto wiedzieć że;

  1. niewypłacalność dotyczy niewykonywania przez dłużnika wymagalnych zobowiązań, czyli takich, których termin zapłaty już upłynął
  2. niewykonywanie wymagalnych zobowiązań nie musi dotyczyć wyłącznie zobowiązań prywatnych – w stosunku do kontrahentów,  ale również w stosunku do podmiotów publicznoprawnych, np. w stosunku do ZUS-u czy urzędu skarbowego;
  3. trzymiesięczny termin opóźnienia w wykonaniu zobowiązań pieniężnych liczymy od drugiego niespłaconego w terminie zobowiązania;
  4.  niewykonywanie wymagalnych zobowiązań nie musi odnosić się do wszystkich zobowiązań, jakie mamy;
  5. drugie niespłacone w terminie zobowiązanie musi dotyczyć drugiego innego wierzyciela. Do ogłoszenia upadłości konieczne jest zatem posiadanie co najmniej dwóch wierzycieli. W konsekwencji oznacza to, że niewypłacalność nie wystąpi, jeśli mamy  jednego wierzyciela.

Termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości to 30 dni, od dnia w którym wystąpiła niewypłacalność. Czyli stan, w którym dłużnik nie płaci drugiego z rzędu wymagalnego zobowiązania pieniężnego od co najmniej trzech miesięcy. Najpóźniej powinien zostać złożony wniosek przed upływem czwartego miesiąca, licząc od daty wymagalności drugiego z rzędu niezapłaconego zobowiązania pieniężnego.

W związku z tym, że na przedsiębiorcy ciąży obowiązek ogłoszenia upadłości, ustawodawca przewidział konsekwencje w przypadku niedopełnienia tego obowiązku. Osoby odpowiedzialne za niezłożenie w terminie wniosku ponoszą odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną wskutek niezłożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, chyba że nie ponoszą za to winy. Do dalszych konsekwencji zaliczamy m.in. zakaz prowadzenia działalności gospodarczej, brak możliwości byłych przedsiębiorców oddłużenia w ramach upadłości konsumenckiej.

Składając wniosek o ogłoszenie upadłości w terminie osoby, na których ciąży obowiązek złożenia takiego wniosku, np. osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, członek zarządu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością czy komplementariusz w spółce komandytowej i komandytowo-akcyjnej, unikną negatywnych konsekwencji takich jak: zakaz prowadzenia działalności gospodarczej czy odpowiedzialność za zobowiązania spółki (w przypadku członków zarządu sp. z o.o.).

Kiedy Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości?

Jeżeli w okresie dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku:

1. w stosunku do dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe, a postępowanie to zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek dłużnika;

2. ustalony dla dłużnika plan spłaty wierzycieli uchylono;

3. dłużnik, mając taki obowiązek, wbrew przepisom ustawy nie zgłosił w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości;

4. czynność prawna dłużnika została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli

– chyba że przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi (art. 491 [4] Prawa upadłościowego).

Ponadto sąd oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli dane podane przez dłużnika we wniosku są niezgodne z prawdą lub niezupełne, chyba że uchybienia nie są istotne lub przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi.

Zobacz też

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *